Koszty życia w Irlandii: Bilet w jedną stronę (lokalny) 11 zł (2,4 €) Karnet miesięczny (standardowa cena) 480 zł (110 €) Benzyna (1 litr) 8,6 zł (2 €) Volkswagen Golf 1.4 90 KW (lub podobny nowy samochód) 140 tys. zł (32 tys. €) Apartament z jedną sypialnią w centrum miasta 6,7 tys. zł (1,5 tys. €) Apartament (1 sypialnia Jesli chodzi o odciaganie za mieszkanie to tylko wtedy. jesli pracujesz daleko od domu i musisz wynajac drugie mieszkanie. W Szwecji jest cos takiego jak jobbavdrag, czyli roczny zwrot podatku ze Skatteverket. Podatek najmniejszy wacha sie od 32,7 (wysokosc zalezy w jakiej kommun (gminie) placisz ten podatek. Koszty utrzymania w Szwecji. Na początek dobra wiadomość: studia w Szwecji są całkowicie bezpłatne, więc studenci nie są zobowiązani do uiszczania czesnego. A teraz zła informacja: koszty utrzymania w Szwecji są dość wysokie. Szacuje się bowiem, że miesięczne wydatki przeciętnego studenta wynoszą około 7500 koron szwedzkich Koszt życia w Szwecji Koszty życia, zwłaszcza w przypadku mieszkań w centrach miast, są uważane za wysokie – nawet w porównaniu z innymi krajami skandynawskimi. Każdy, kto bada wszystko na temat Szwecji, wie, że oprócz tych wydatków ludność płaci wysokie podatki i opłaty, aby utrzymać standard jakości usług publicznych. Martin King - Praca w przetwórni ryb; Marcin - Zacznij nowe życie w Szwecji z rodziną; Wiesław Dębski - Koszty życia w Szwecji; Pilipczuk Sebastian - Praca w hucie; G - Praca dla sprzątaczek; Archiwa. czerwiec 2019; maj 2019; kwiecień 2019; marzec 2019; luty 2019; styczeń 2019; grudzień 2018; listopad 2018; październik 2018 Szwecja ma silną gospodarkę i wysoki standard życia. Koszty życia w Szwecji są również całkiem niezłe, z dużą ilością do zaoferowania w zakresie jedzenia, rozrywki i jakości życia. W tej sekcji przyjrzymy się plusom i minusom życia w Szwecji. Szwecja to kraj, do którego od lat wyjeżdża wiele osób w poszukiwaniu pracy. Czy praca w […] d4gWI. Myślałem, że wszyscy robią na tym interes. Zarabiam 47 000 zł brutto miesięcznie – 292 zł na godzinę. Jednak podatki w Szwecji to koszmar, robią swoje. Pracuję w Szwecji, ale jestem zatrudniony przez dwie firmy. Moim bezpośrednim pracodawcą jest agencja w Polsce (firma A) i wynajmuje mnie do firmy w Szwecji (firma B). Szwedzka firma B wynajmuje mnie z kolei jako kontraktor do trzeciej firmy (firma C). Ile na tym zarabiam? Uwzględniając wynagrodzenie, dofinansowanie do biletów lotniczych i pokrycie kosztów mieszkania przez firmę B zarabiam około 14 000 zł na rękę. Byłem ciekaw ile tak naprawdę płaci za mnie firma C w której bezpośrednio pracuję. Po drodze moja wypłata musi jeszcze nakarmić dwóch pośredników. Zacząłem o to pytać. No gadaj wreszcie ile! Firma C płaci za mnie 650 koron za godzinę. Przelicznik to: 1 SEK = 45 groszy Zatem godzina mojej pracy kosztuje 292 zł. Średnio pracuję przez 160 godzin więc miesięcznie wychodzi prawie 47 000 zł. Rocznie to 561 000 zł. W firmie nad rozwojem samochodów elektrycznych pracuje kilkaset osób, w tym managerowie, którzy zarabiają pewnie 10 razy więcej. Jeśli uwzględni się koszty prototypowych części i wyposażenia laboratoriów to koszt samego developmentu nowego modelu może osiągnąć 1 miliard złotych. Śmiem twierdzić, że w Polsce koszt projektu byłby 6 razy niższy, bo polscy inżynierowie pracują 3 razy szybciej i za mniejsze pieniądze. Podatki w Szwecji – ratuj się kto może Kiedy wyliczyłem te 47 000 zł brutto miesięcznie pomyślałem, że firmy pośredniczące (A i B) robią na mnie interes życia. Nie miałbym nic przeciwko temu, nie walczę o „sprawiedliwość społeczną”. Jestem zadowolony ze swojego wynagrodzenia i skoro pośrednicy A i B robią na mnie dobry biznes to tym lepiej dla mnie. To bardzo nie-polskie myślenie haha. Zazwyczaj pracodawca-pośrednik uważany jest za złodzieja. Poszukałem szwedzkich kalkulatorów podatkowych i zacząłem liczyć. Ile ę zostaje z tych 47 000 zł brutto czyli około 105 000 SEK miesięcznie? -33 630 SEK podatek miejski, od hrabstwa, od wysokiego wynagrodzenia, za TV i od „extra” wysokiego wynagrodzenia (komunistyczna logika). -25 333 SEK podatek od wynagrodzenia (następny), „payroll tax” i od pogrzebu (huh??). W końcu suma podatków wyniosła -58 965 SEK, co oznacza, że na rękę zostaje 46 171 SEK. I to jest dopiero to, co dostaje firma B. Odejmujemy dalej, koszty firmy B Koszt mojego mieszkania i loty : 46 171 – 3800 – 8000 = 34 371 SEK Nie wiem jak odliczanie kosztów wygląda w przypadku szwedzkiej firmy B. Musimy uwzględnić jeszcze moją wypłatę i marżę polskiej agencji, firmy A. Koszty firmy A Moja wypłata to 11 000 zł netto, a po uwzględnieniu wszystkich składek firma A płaci za mnie 18 787 zł miesięcznie. Państwo zabiera mi prawie 9000 zł w podatkach. Dzięki temu będę dłużej uczestniczyć w wyścigu szczurów. Ale fajnie. Firma B dostaje na czysto za mnie 34 371 SEK co daje 15 466 zł. Jeśli odejmiemy to: 15 466 – 18 787 = – 3320 zł Minus 3320 złotych do podziału dla dwóch pośredników. Zawrotna suma. Gdzie tu jest biznes? Oczywiście najlepszy biznes robi rząd Szwecji. Nakłada drakońskie podatki, nic nie ryzykując. Ryzyko 0%, stopa zwrotu 10000% bo nie korzystam tu z opieki medycznej, sociału i innych takich. Jakiś koszt to infrastruktura, policja itp. z której pośrednio korzystam. Największe ryzyko ponosi firma C która rozwija swój produkt. Ryzykuje mnóstwo pieniędzy. Oczywiście firmy pośredniczące (A i B) muszą korzystać z jakiś furtek podatkowych, bo niemożliwe jest, żeby dopłacali do ryzyka: firma C w każdej chwili może zwolnić kontraktorów z 2 tygodniowym okresem wypowiedzenia, może nie udać się znaleźć dla mnie mieszkania, a hotele w Szwecji są astronomicznie drogie, koszty rekrutacji pracownika, ekspertyzy podatkowe, księgowość (jak rozliczać podatek za polskiego pracownika w Szwecji) itp. To nie może być łatwy biznes. Zmartwiło mnie to, bo niewielkie jest pole do manewru gdybym chciał dostać podwyżkę. Własny biznes? Zacząłem się zastanawiać, co by było gdybym sam zatrudnił się, z pominięciem dwóch pośredników. Znajomy ma firmę w UK i mógłby podpisać deala z firmą C o wynajem kontraktorów. Po podliczeniu wszystkiego wyszło o kilka tysięcy zysku więcej niż mam obecnie. Ale to tylko kilka tysięcy więcej w zamian za ryzyko. A co jeśli polska lub angielska skarbówka dowali podwójnym podatkiem? Możliwości powstania problemów jest sporo, a zyska taki sobie. Nie opłaca się (i nie chce mi się) kombinować. Szwedzki socjalizm Wróćmy jeszcze na chwilę do tych drakońskich podatków. Opowiadałem już o Abdulu z którym pracuję – pakistańskim imigrancie który jest sprytniejszy o Szwedów. Doradził mojemu koledze, który przyjechał tu wraz z żoną i dzieckiem i postarał się o zasiłek. I to nie byle jaki. Podobno mogą dostać zasiłek: za posiadanie dziecka, za to, że matka nie pracuje i opiekuje się dzieckiem, i jeszcze kilka innych których nie pamiętam. W sumie wychodzi około 5000 zł zasiłków. Taki szwedzki program 5000 plus. Przy takim poziomie sociału Polska może się schować. O jak daleko nam do rozwiniętego Zachodu… Oboje, mój kolega i jego żoną są inżynierami. Jednak taki poziom sociału jest zdolny do zatrzymania żony kolegi w domu tak długo, jak tylko się da. Pomyślcie co jest w przypadku muzułmańskich rodzin imigrantów które mają po 5-10 dzieci w domu. Ten model zachęca ludzi do siedzenia w domu, a nie pracowania. W zamian trzeba nałożyć 60% podatku od dochodu dla ludzi pracujących. W Polsce jest tylko trochę lepiej, bo państwo zabiera nam „tylko” 50% w podatkach. Nie jestem całkowicie przeciwny sociałowi, bo jakiś tam powinien być. Np. dla osób niepełnosprawnych lub osób zajmujących się obłożnie chorymi rodzicami. Lepiej, niech opiekują się nimi bliscy, a nie państwo. Ale w Szwecji podatki ocierają się o granicę absurdu, a w Polsce nie widać lepszego trendu. Na każde wypłacone 500 złotych z programu 500 plus, komuś trzeba zabrać pewnie z 1000 zł. Biurokratyczna machina musi swoje zjeść. W efekcie Polacy stają się biedniejsi, a szczególnie ci pracujący z klasy średniej, bo to ich podatki strzyżą najkrócej. Popularność Revolut rośnie w Polsce w zawrotnym tempie, podobnie jak w innych krajach. To doskonała baza do analizy, więc nie sposób tego nie wykorzystać i zbadać, jak użytkownicy aplikacji w różnych krajach wykorzystują zgromadzone środki. Aktualnie Revolut w całej Europie ma 2,8 mln klientów (w Polsce 200 tysięcy klientów zdobytych w rok), którzy zrealizowali już 200 milionów transakcji na kwotę 27 mld dolarów. Udało się już nawet rozbić użytkowników na poszczególne miasta, przedstawiciele Revolut zdradzają, że w Londynie mają już 280 tysięcy klientów, w Paryżu 55 tysięcy, w Dublinie z kolei 29 tysięcy. O tysiąc mniej, czyli 28 tysięcy w Warszawie, ponad 10 tysięcy w Krakowie, a 8 tysięcy we Wrocławiu. Analizując przepływy pieniędzy ponoszone wyłącznie z pomocą Revolut, udało się porównać pensje w poszczególnych krajach z kosztami transportu, jedzenia oraz kosztów wynajmu mieszkania w europejskich stolicach. Karol Sadaj, Country Manager Revolut w Polsce: Revolut, niezależnie od kraju i miejsca zamieszkania, służy generowaniu oszczędności i zwiększaniu bezpieczeństwa codziennych transakcji. Dzięki temu, że coraz więcej użytkowników Revolut używa go jako podstawowej karty płatniczej, możemy analizować coraz dokładniejsze dane. Każdy rynek jest inny i ma swoje potrzeby. Chcemy je dobrze poznać. Liczymy, że liczba osób zasilających pensją swoje konto w Revolut zwiększy się już niebawem, wraz z wprowadzeniem polskich numerów kont IBAN, to bardzo ułatwi proces. Zacznijmy oczywiście od porównania zarobków. Największe pensje (kwoty netto) wpływają na konta klientów w Szwajcarii - 14 259,00 zł, a najniższe w Bułgarii - 1 974,00 zł. Revolut wymienia jeszcze najwyższe zarobki w następujących krajach: Dania 14 014,00 zł Szwecja 11 092,00 zł Finlandia - 10 830,00 zł Od 9 do 10 tysięcy zł wpływa na konta użytkowników Revolut w Niemczech, Francji i Wielkiej Brytanii. Jeśli chodzi natomiast o kraje z naszego regionu, „załapały” się dopiero do trzeciej dziesiątki krajów europejskich: 22 miejsce Czechy - 3 768,00 zł 24 miejsce Polska - 3 385,00 zł 28 miejsce Węgry - 2 740,00 zł Gdzie jest najdroższy transport publiczny w Europie? Okazuje się, że w Wielkiej Brytanii, użytkownicy Revolut w tym kraju na transport wydają co miesiąc średnio 655,00 zł (7% zarobków), w Polsce z kolei jest to kilkukrotnie mniej, bo 136 zł (4% zarobków). Taniej niż w Polsce jest tylko w Rumunii i Bułgarii. W przypadku produktów spożywczych wyszły dość niskie kwoty, prawdopodobnie więc użytkownicy Revolut rzadziej płacą za nie przy wykorzystaniu tej aplikacji, a częściej gotówką lub innymi bezgotówkowymi sposobami. Na 37 krajów najmniej na jedzenie wydają Polacy, średnio miesięcznie 388,00 zł miesięcznie, więcej wydaje się w Bułgarii 674,00 zł (25 miejsce). Natomiast najwięcej wydają Szwajcarzy - 1 091,00 zł i Brytyjczycy - 999,00 zł. Na koniec zerknijmy na koszty wynajmu mieszkania, to często znacząca część zarobków. Widać to na poniższym wykresie - w większości stolic poszczególnych krajów ceny wynajmu podobne są do miesięcznych wpływów pensji, więc w wielu przypadkach nie stać na nie klientów Revolut w pojedynkę. Najdroższy jest tu Londyn z kosztem wynajmu na poziomie 10 471,00 zł, znacznie taniej jest w Berlinie przy niewiele niższych zarobkach - 4 254,00 zł. W Warszawie natomiast średni czynsz wynosi 3 099,00 zł, a u naszych południowych sąsiadów w Pradze - 3 240,00 zł, to jest odpowiednio 29 i 27 miejsce na 37 europejskich stolic. Najtaniej z kolei jest w Wilnie, Budapeszcie i Sofii. Źródło: inf. prasowa. Zaobserwowałam ostatnio wzmożony wzrost zainteresowania moich Czytelników życiem w Sztokholmie. Sporo czasu spędzam na odpowiadaniu na prywatne wiadomości, których autorzy planują w niedalekiej przyszłości przeprowadzkę do Szwecji. Postanowiłam więc zebrać wszystkie najważniejsze informacje i zrobić o tym wpis. Mam nadzieję, że zżera Was ciekawość, i że zdążę Was uratować zanim pożre Was całkowicie. Zaczynamy! Chcę przeprowadzić się do Sztokholmu. Od czego zacząć? Sztokholm jest najdroższym miastem w Szwecji, więc zanim się wyjedzie, dobrze jest zgromadzić trochę oszczędności. Najważniejszym, a zarazem najtrudniejszym zadaniem na początku jest znalezienie mieszkania. Najłatwiej jest, gdy ma się w Sztokholmie rodzinę albo znajomych. Ułatwieniem jest też znajomość angielskiego w stopniu komunikatywnym. Posiadanie mieszkania jest o tyle ważne, ponieważ aby znaleźć pracę, trzeba mieć stały adres, tzw. c/o. Można wynajmować mieszkanie w jednym miejscu, a adres mieć w drugim (nie każdy wynajmujący udostępnia swój adres). Za wynajem 2-pokojowego mieszkania w ścisłym centrum (Norrmalm, Vasastaden, Östermalm, Gamla Stan, Kungsholmen, Södermalm) zapłaci się 15-30 tys. koron ( tys. zł) czynszu miesięcznie. Przedmieścia są tańsze, aczkolwiek trzeba się liczyć z tym, że nawet tam czynsz w 2-pokojowym mieszkaniu wyniesie około 9-12 tys. kr ( tys. zł). Koszt wynajęcia M1 na przedmieściach to około 8-10 tys. kr ( tys. zł). Dlatego najlepiej jest na początku wynajmować pokój w większym mieszkaniu bądź ze znajomymi, co jest tutaj powszechne, oraz co daje możliwość zaoszczędzenia pieniędzy (wynajem pokoju to koszt ok. 4-5 tys. kr/os/m-c (1800-2200 zł). Mieszkania polecałabym szukać na północy Sztokholmu, czyli Bergshamra, Danderyd, Djursholm, Mörby, Täby. To są jedne z najbezpieczniejszych dzielnic, dlatego poszukiwania lokum tam mogą nie być łatwe. Południowe rejony znajdują się bliżej lotniska Skavsta, które stanowi główny punkt połączeń Polska-Szwecja. Na południu miasta bywa nieciekawie, zdarzają się podpalenia, a nawet nocne strzelaniny, ale większość moich znajomych mieszka właśnie w tamtych okolicach i nie narzekają. No, może poza tym, że późnymi wieczorami raczej nie wychodzą sami z domu. Osobiście nigdy nie zdarzyła mi się żadna przykra czy niebezpieczna sytuacja, ale mieszkam na północy. TUTAJ znajdziecie uaktualnioną (2019) listę dzielnic sztokholmskich z grupy podwyższonego ryzyka. Warto sprawdzić przystanki linii metra i na tej podstawie szukać mieszkań. Czas tu płynie jak szalony, a długie połączenia dom-praca i odwrotnie wcale nie ułatwiają sprawy. Dobry dojazd to 30-35 min do centrum i najlepiej, jeśli można to zrobić jednym środkiem transportu. Sformalizowanie swojego pobytu na terenie Szwecji. Po znalezieniu mieszkania oraz pracy, której można zacząć szukać jeszcze mieszkając w Polsce, należy ubiegać się o personnummer w skatteverket (szwedzkim urzędzie podatkowym). PN to kod identyfikacyjny przydzielany obcokrajowcom, ułatwiający życie na każdej płaszczyźnie – od dokonywania wszelkich płatności i logowania się w zasadzie na wszystkie strony (zarówno urzędowe, jak i strony wszelkich sklepów) oraz zapisanie się na siłownię, aż po potwierdzanie swojej tożsamości i szukanie pracy (pracodawcy niejednokrotnie jeszcze zanim zatrudnią pracownika, wymagają tego numeru – ale nie jest to regułą)*. Po przydzieleniu PN, które może zająć od 3 tygodni do kilkunastu miesięcy, można wyrobić sobie szwedzkie ID i np. zapisać się do szkoły na naukę języka szwedzkiego. W tym celu należy znaleźć najbliższej położoną szkołę z kursem sfi, czyli szwedzkim dla obcokrajowców. Sfi można studiować stacjonarnie bądź na dystans. Warto również wiedzieć, że nauka języka jest tutaj DARMOWA. *Niektóre osoby z różnych przyczyn nie dostają personnummeru, a w zamian przyznaje im się samordningsnummer. Pełni on podobną funkcję, co PN, czyli przydaje się podczas wizyt w urzędach, bankach czy podczas wizyt u lekarza, z tym że jest to numer tymczasowy. Jakie są koszty życia: bilety, zakupy spożywcze, rozrywka? Ja i mój mąż staramy się jeść zdrowo oraz regularnie, gotujemy w domu i na zakupy spożywcze wydajemy do 2,5 tys. kr/os miesięcznie (1100 zł/os). Obiad w restauracji kosztuje tu 100-150 kr/os (44-65 zł). Bilet miesięczny to w chwili obecnej koszt 960 kr (420 zł) i upoważnia do przejazdu WSZYSTKIMI środkami transportu komunikacji miejskiej. Jeśli ktoś zdecyduje się przemieszczać swoim autem, cena paliwa to 13-14 kr/litr (ok. 6 zł). Jeżeli ktoś pracuje w centralnej części Sztokholmu, zapłaci również za wjazdy do miasta. Ich wysokość waha się w zależności od godzin, w których się przemieszcza, oraz ilości osób w aucie, i jest to koszt 11 – 45 kr (5-20zł). Dokładną tabelę opłat znajdziecie TUTAJ. W weekendy oraz w lipcu wjazdy są darmowe. Wiele atrakcji czy punktów widokowych jest darmowych. Płaci się zazwyczaj za większość muzeów, kino, czy wystawy. Bilet do kina kosztuje 130 kr/os (ok. 60 zł), bilet do muzeum fotografii – 170 kr (ok. 75 zł). Kawa w Espresso House 40 kr (18 zł), piwo w pubie zazwyczaj pomiędzy 30-80 kr (13-35 zł), w zależności od miejsca, widoków itd. Ceny ubrań są takie same jak w Polsce, a w okresie przecen – dużo niższe. Podatki są tutaj wysokie, ale często otrzymuje się również wysokie zwroty – wiele zależy od księgowej/ego oraz dzielnicy, w której ma się adres c/o (każda dzielnica ma swój własny system rozliczeniowy). Załóżmy, że za pokój płaci się 4,5 tys. kr, 1 tys. za bilet, max 2,5 tys. za jedzenie, 1 tys. to opłaty dodatkowe (np. rachunek za telefon, dodatkowe ubezpieczenie – a-kassa), to razem 9 tys. kr stałych opłat. Wszystko zależy od branży, w jakiej pracujemy oraz celu, jaki mamy, ale oszczędzanie pieniędzy jest tu o niebo łatwiejsze niż w Polsce – i mówię to ja, która mieszkając w Polsce debet na koncie traktowała jako normę. Strony, na której Polacy najczęściej szukają mieszkania/pracy to: Inne strony z ofertami pracy: Poniżej podaję nazwy grup na Facebook’u, które również mogą być źródłem cennych informacji: Jobb i Stockholm Praca w Szwecji dla Polaków Polacy w Szwecji oraz Polacy w Sztokholmie (w tych dwóch z kulturą bywa różnie, ale można od czasu do czasu dowiedzieć się czegoś ciekawego) Przepisy w Szwecji – FAQ Szwecja (gdzie administratorem jest Aldona Hartwińska) Polecam także profil new_in_sweden na Instagramie – autorka prowadzi BLOGA o Szwecji i udostępnia wiele ciekawych treści z nią związanych. Adresy stron, z których korzystałam tworząc niniejszy wpis, zamieszczam poniżej. Mam nadzieję, że zebrane tu wiadomości nieco rozjaśnią sytuację i pomogą w podjęciu decyzji o wyjeździe 🙂 Jeśli przychodzą Wam do głowy jakieś pytania, piszcie w komentarzach! Każdy lajk, komentarz i udostępnienie poszerza zasięg tego wpisu i napędza mnie w tworzeniu nowych. Będę wdzięczna za Waszą aktywność! Źródła: Przeanalizowanie danych dotyczących miesięcznych wydatków klientów aplikacji pozwoliło na przybliżone oszacowanie jakie są koszty życia w europejskich stolicach . Ile kosztuje utrzymanie w Londynie? Ile wynoszą koszty wynajmu domu w Berlinie? Ile miesięcznie wydajemy w Polsce na artykuły spożywcze? Gdzie jest najdroższy transport? Wyniki są dość zaskakujące. Czytaj także: Jakie są koszty używania lodówki? Koszty życia w europejskich stolicach – zarobki By ustalić w której europejskiej stolicy życie jest najtańsze, a w której kosztuje ono najwięcej, należy zacząć od zarobków. Najwięcej zarabiają Szwajcarzy, których średnie zarobki wynoszą 14 259 tysięcy złotych miesięcznie. Tuż po Szwajcarii z wynikiem 14 014 tysięcy złotych miesięcznie znajduje się Dania, a pierwszą trójkę zamyka Szwecja ze średnimi zarobkami sięgającymi 11 092 tysięcy złotych. Pierwszą dziesiątkę wyznacza Wielka Brytania z zarobkami w granicach 10 000 tysięcy złotych. Gdzie w rankingu znajduje się Polska? Średnia wysokość zarobków w Polsce, wyliczona na podstawie wpływów na konta w aplikacji, wynosi 3385 złotych, co plasuje nas na 24 miejscu w zestawieniu. Koszty życia w europejskich stolicach – zakwaterowanie Koszty wynajmu mieszkania lub domu w większości krajów pochłaniają przynajmniej połowę miesięcznych zarobków. Bywa czasem tak, że miesięczny czynsz wynosi więcej niż wypłata. Najwięcej za dach nad głową płacą Brytyjczycy. Średni koszt wynajmu mieszkania w Londynie wynosi 10 471tysięcy złotych, co przewyższa średnie zarobki o niemal 500 złotych. O wiele lepiej wypada Berlin, który przy niewiele niższych zarobkach (około 9 tysięcy złotych) oferuje mieszkania za średnią kwotę 4 254 złotych. Warszawie bliżej do Londynu niż Niemców – średnia zarobków wynosi 3385 złotych, a wynajmu 3099 złotych. Koszty życia w europejskich stolicach – artykuły spożywcze Artykuły spożywcze stanową ważną część miesięcznych wydatków każdego człowieka, niezależnie od wieku, płci czy miejsca zamieszkania. Najkorzystniej w zestawieniu wypada Polska, z wynikiem 388 złotych miesięcznie. Wnioski? Albo ceny artykułów spożywczych są w naszym kraju wyjątkowo niskie, albo wydatki z tej kategorii częściej opłacamy gotówką niż przy pomocy aplikacji. Pierwsza na liście znów znalazła się Wielka Brytania, z łączną sumą wynoszącą średnio 999 złotych wydawanych na jedzenie. Koszty życia w europejskich stolicach – transport publiczny W kwestiach transportu publicznego Polska znów wypada całkiem nieźle. W ciągu miesiąca w Warszawie wydajemy na komunikację średnio 134 złote, co w porównaniu z niechlubnym pierwszym miejscem (Tu znów Wielka Brytania) jest kwotą niemal sześć razy niższą. Anglicy wydają miesięcznie 665 złotych na transport publiczny. Taniej niż w naszej ojczyźnie, pojedziemy tylko w Rumunii i Bułgarii. Podsumowując: choć wielu Polaków wyjeżdża na Wyspy za lepszym życiem, okazuje się, że niekoniecznie jest to życie tańsze. Londyn wypada bardzo drogo na tle innych krajów, z kolei Warszawa okazuje się natomiast całkiem tanim miejscem do życia. Przewodnik prawny dla polskiej rodziny za granicą Najważniejsze informacje Szkoła Model edukacjiObowiązek szkolny dotyczy wszystkich dzieci zamieszkałych w Szwecji od momentu ukończenia przez nich 6. roku życia i rozpoczęcia klasy 0 (zerówki) do ukończenia klasy 9., czyli trwa łącznie 10 lat (do 16 lat). Edukacja jest bezpłatna, natomiast opłata za świetlice szkolną po zajęciach jest płatna (fritid).Szkoła podstawowa (grunskolan), w której istnieje obowiązek szkolny:klasa 0 (förskoleklass), dzieci w wieku 6 lat,klasa 1-3 (lågstadiet), dzieci w wieku 7-9 lat,klasa 4-6 (mellanstadiet), dzieci w wieku 10-12 lat,klasa 7-9 (högstadiet), dzieci w wieku 13-16 średnia (gymnasiet), w której nie ma obowiązku szkolnego. Może mieć różne profile: przygotowujące do studiów na wyższej uczelni albo uczące zawoduklasa 1-3, dzieci w wieku 16-19 wyższe,oprócz regularnych szkół podstawowych, istnieją także szkoły specjalne dla dzieci o specjalnych potrzebach dzielą się ponadto na państwowe (kommmunala skolor) oraz prywatne (fristående skolor, zwane też friskolor). Obydwa typy szkół są bezpłatne, jednak szkoły prywatne mogą mieć własne zasady dotyczące przyjęcia uczniów, podczas gdy szkoły kommunale są zobowiązane przyjąć wszystkie dzieci z najbliższej okolicy. Szkoły prywatne mogą także mieć określony profil, np. profil artystyczny albo być szkołami o charakterze wyznaniowym. Procedura naboru dziecka do szkołyDziecko należy zapisać do szkoły w roku kalendarzowym, w którym dziecko skończy 6 lat. Zapisy sześcioltaków zwykle odbywają się na wiosnę, przed rozpoczęciem się semestru jesiennego. Opiekunowie mogą wybrać dowolną szkołę, komunalną albo prywatną. Nie musi to być szkoła leżąca w najbliższej okolicy, może także być położona poza granicami gminy. Zapisy dziecka starszego albo zmiana szkoły możliwa jest w ciągu trwania całego roku szkolnego pod warunkiem, że w szkole, do której jest składane zgłoszenie, są wolne miejsca. Zapisy odbywają się na formularzu w formie papierowej albo elektronicznej (przy użyciu autoryzacji przez internet). Po otrzymaniu decyzji z gminy w sprawie przyjęcia bądź odrzucenia wniosku o przyjęcie do szkoły opiekunowie mogą potwierdzić chęć uczęszczania dziecka do określonej szkoły, bądź w przypadku odmowy zaskarżyć dokumenty w momencie składania podania o przyjęcie to: numer osobisty dziecka – personnummer (może być tymczasowy) i rodziców. Personnummer jest odpowiednikiem polskiego PESEL. Nie jest wymagane świadectwo ukończenia szkoły w innym państwie, ale można je dołączyć. Obowiązki i prawa uczniaWszystkie dzieci mieszkające w Szwecji objęte są obowiązkiem szkolnym w zakresie szkoły podstawowej, w tym w klasie przedszkolnej. Uczęszczanie do szkoły jest bezpłatne. Brak odpłatności dotyczy zarówno szkół komunalnych, jak i szkół prywatnych (fristående skolor). W przedszkolu i szkole podawane są bezpłatne posiłki dla uczniów. Opiekunowie prawni mogą wnioskować o wydawanie innych posiłków ze względów zdrowotnych lub z uwagi na przekonania zapewnia każdemu uczniowi materiały edukacyjne: podręczniki, zeszyty ćwiczeń oraz wszystkie przybory szkolne. Opiekunowie prawni dziecka nie ponoszą w związku z tym żadnych pokrywa koszty związane z udziałem uczniów w wycieczkach szkolnych i zorganizowanych w czasie lekcji wyjściach do instytucji kultury, takich jak kino czy teatr. EgzaminyNa zakończenie klasy 3., 6. i 9. przeprowadzane są obowiązkowe egzaminy przedmiotowe Nationella prov (przede wszyskim szwedzki i matematyka, ale także inne przedmioty w starszych klasach). Brak zaliczenia tych egzaminów nie oznacza jednak, że uczeń nie ma możliwości otrzymania pozytywnej oceny z określonego przedmiotu. Ich wynik nie jest bowiem traktowany jako ostateczna ocena przedmiotowa, a jedynie jako jedna ze składowych oceny semestralnej. Uczniowie są oceniani w systemie ocen od A do F, gdzie A jest oceną najwyższą. Ocena F oznacza brak zaliczenia przedmiotu. Nawet w przypadku, gdy uczeń dostanie ocenę F z jednego czy wielu przedmiotów, przechodzi do następnej klasy. Nie stosuje się raczej systemu powtarzania klasy, poza absolutnymi wyjątkami. Uczniowie otrzymują po raz pierwszy stopnie w klasie 6. szkoły podstawowej, wcześniej są tylko oceny opisowe (skriftliga omdömen) informujące o postępach ucznia w nauce. W klasach 1-5 szkoły podstawowej nauczyciel podsumowuje i opisuje, jakie wysiłki powinna podjąć szkoła oraz co uczeń i opiekun mogą zrobić, aby uczeń mógł rozwinął swoje umiejętności i uzyskiwać potrzebną wiedzę. Nauka języka szwedzkiegoUczniowie, którzy mówią w innym języku niż język szwedzki, mają prawo do nauki tego języka w szkole (modersmål). Gmina ma obowiązek zapewnić lekcje języka ojczystego, jeśli co najmniej 5 uczniów jest zainteresowanych nauką danego języka w gminie. Lekcje te są bezpłatne. Nauczanie języka ojczystego jest dobrowolne i dlatego rodzice muszą złożyć w szkole podanie o naukę języka ojczystego (ansökan om undervisning i modersmål). Po zapisaniu dziecka na lekcje języka ojczystego, obecność na nich staje się nauki języka ojczystego uczniowie, którzy są nowoprzybyli w Szwecji i nie opanowali języka szwedzkiego w takim stopniu, aby mogli otrzymać pozytywną ocenę z tego przedmiotu albo innych, mają także prawo do pomocy przedmiotowej oferowanej w języku ojczystym (studiehandledning på modersmål). Nauczyciel języka ojczystego pomaga dziecku w nauce różnych przedmiotów szkolnych, wyjaśniając w języku ojczystym ucznia zagadnienia omawiane przez klasę. Szkoła decyduje, czy dziecko otrzyma pomoc w nauce i w jakim mający język ojczysty inny niż szwedzki mają prawo do nauki języka szwedzkiego jako drugiego języka (svenska som andra språk). Ma to na celu dostosowanie nauczania języka szwedzkiego do potrzeb uczniów nowoprzybyłych i umożliwienie im opanowania języka szwedzkiego na takim samym poziomie, jaki mają uczniowie, dla których szwedzki jest językiem mogą zorganizować naukę uczniów nowoprzybyłych na dwa sposoby. Uczniowie mogą być od początku włączeni do swojej klasy docelowej lub mogą przez kilka pierwszych semestrów uczęszczać do klasy przygotowawczej (förberedelseklass). W szkołach, do których przybywa dużo uczniów nieznających języka szwedzkiego, organizuje się zazwyczaj klasy przygotowawcze, w których uczeń intensywnie uczy się języka szwedzkiego i kilku innych przedmiotów, zwykle w ograniczonym nowoprzybyli przystępujący do egzaminów krajowych (Nationella prov) w klasie 3., 6. oraz 9. w zakresie przedmiotów takich jak: matematyka, biologia, fizyka, chemia, geografia, historia, wiedza o społeczeństwie i religioznawstwo, mają prawo do skorzystania ze wsparcia językowego poprzez dostęp do leksykonów albo obecność nauczycieli języka ojczystego lub nauczycieli dwujęzycznych. Nauczyciel języka ojczystego może przetłumaczyć niektóre słowa i pojęcia ustnie. Podczas egzaminów z języka szwedzkiego i szwedzkiego jako drugiego języka uczniowie w klasach 6. i 9. mogą skorzystać z listy słów lub słownika. Obowiązki i prawa rodzicaJeśli opiekun prawny dziecka pracuje lub studiuje, dziecko od pierwszego roku życia ma prawo do miejsca w przedszkolu. Dzieci, których rodzice są bezrobotni lub korzystają z urlopu wychowawczego z innym dzieckiem, mogą otrzymać miejsce w przedszkolu po ukończeniu pierwszego roku życia przez co najmniej trzy godziny dziennie lub 15 godzin tygodniowo. Od semestru jesiennego w roku, w którym dziecko kończy trzy lata, gmina oferuje przedszkole w wymiarze co najmniej 525 godzin w klasie przedszkolnej, szkole podstawowej i szkole specjalnej są oferowane miejsca na świetlicy do ukończenia przez dziecko 13. roku miejsce w przedszkolu i świetlicy pobierana jest opłata (świetlica – fritid).Prawny opiekun dziecka odpowiada za obecność dziecka w szkole podstawowej, w tym w klasie szkolny w Szwecji zaczyna się zazwyczaj pod koniec sierpnia i trwa do początku czerwca. Dzieli się na semestr jesienny i wiosenny. W trakcie obydwu semestrów przewidziane są ferie. W semestrze jesiennym są to trwające tydzień ferie jesienne (hostlov), w semestrze wiosennym są ferie zimowe (sportlov) i wielkanocne (posklov), natomiast pomiędzy semestrami są ferie bożonarodzeniowe (jul). Planowana nieobecność dziecka w szkole poza okresem ferii i świąt powinna być zgłoszona przez rodziców z wyprzedzeniem na odpowiednim formularzu i szkoła albo udziela pozwolenia na nieobecność, albo odrzuca podanie, o ile zaistnieją okoliczności, które tę zgodę wykluczają (np. egzaminy państwowe Nationella prov).Indywidualne spotkania nauczyciela z dzieckiem i jego opiekunami prawnymi (utvecklingssamtal) są organizowane w przedszkolu oraz klasie przedszkolnej raz w roku, natomiast w szkole podstawowej co najmniej dwa razy w roku. Rozmowa dotyczy zarówno postępów w nauce, jak i rozwoju społecznego w odniesieniu do programu nauczania. Podczas rozmowy rozmawia się o tym, jak szkoła może wspierać i stymulować rozwój ucznia. Rozmowa daje uczniowi i opiekunowi prawnemu możliwość uzyskania wielu informacji i wzięcia odpowiedzialności za kształcenie ucznia. System wsparcia szkolnegoW szkole funkcjonuje zespół zajmujący się szeroko rozumianym zdrowiem uczniów (fizycznym i psychicznym) – elevhälsoteam, EHT. W skład tej grupy wchodzi dyrektor szkoły, pielęgniarka, pedagog specjalny, pedagog szkolny (skolkurator) i inne osoby, których opinia potrzebna jest w zależności od problemu, jakim zajmuje się każdorazowo grupa EHT. W każdej szkole jest zatrudniona pielęgniarka prowadząca karty zdrowotne wszystkich uczniów. W przypadku, gdy jest taka potrzeba, do szkoły przychodzi także lekarz szkolny, przeprowadzając wspólnie z pielęgniarką rozmowy dotyczące zdrowia i rozwoju uczniów. W wielu szkołach pracuje także pedagog szkolny, do którego uczniowie mogą się zwrócić ze swoimi problemami. Opieka stomatologiczna oferowana jest w przychodniach zdrowotnych i dzieci wzywane są tam na kontrole. Jest ona także bezpłatna do momentu ukończenia przez dziecko 23. roku życia. W czym pomogą lokalne władzeWszystkie rodziny posiadające dzieci otrzymują zasiłek rodzinny (barnbidrag), tym większy, im większa jest liczba dzieci. Zasiłek rodzinny otrzymują do momentu ukończenia przez dziecko 16 lat, czyli do czasu ukończenia szkoły podstawowej. Jeśli mimo ukończenia 16 lat dziecko w dalszym ciągu uczęszcza do szkoły podstawowej, zasiłek może być przedłużony aż ukończy szkołę. Dzieci kontynuujące naukę w gimnazjum mają natomiast prawo do zasiłku szkolnego (studiebidrag) aż do ukończenia 20. roku życia, pod warunkiem że w międzyczasie nie przerwą nauki w szkole średniej. Uczniowie pobierający naukę z dala od swojego miejsca zamieszkania maja także prawo do zasiłku przeznaczonego na pokrycie kosztów związanych z podróżami lub mieszkaniem (inackorderingstillägg). Najczęstsze nieporozumieniaSystem nauczania w Szwecji jest inny w porównaniu do szkoły polskiej. Od ucznia wymaga się wzięcia większej odpowiedzialności za własne postępy w szkole, co przy braku zadań domowych oraz trudnościach wynikających z niedostatecznego przygotowania do planowania własnego uczenia, może powodować problemy u dzieci przybyłych niedawno z Polski. Z ich punktu widzenia szkoła pozbawiona codziennych zadań domowych i nieustannego stresu związanego z uzyskaniem ocen przedmiotowych jest „rajem na ziemi”. Okres przebudzenia może nastąpić późno, np. w klasie 6. i wtedy okazuje się, że zdobycie ocen nie jest wcale takie łatwe, a wręcz przy braku dostatecznej znajomości języka szwedzkiego niemożliwe. Jednak dzieci szybko uczą się, że brak ocen nie zamyka im drogi do następnej klasy. Stąd dużym problemem w szkole szwedzkiej jest kończenie szkoły podstawowej bez uzyskania ocen ze wszystkich przedmiotów, szczególnie wśród uczniów urodzonych poza Szwecją. Według raportu Ministerstwa Edukacji w roku 2019 było takich uczniów 16% (w skali całego kraju) ze wszystkich kończących klasę 9. Wychowanie Obowiązki rodzicaWykształcenie dzieciW Szwecji obowiązuje skolplikt co oznacza obowiązek szkolny. Obowiązek ten obejmuje wszystkie dzieci, które są zarejestrowane w Szwecji. Obowiązek ten nie dotyczy azylantów oraz dzieci, które nie posiadają szwedzkiego PESEL (personnummer), niemniej takie dzieci także mają prawo do bezpłatnej nauki. Skolplikt obejmuje dzieci od 6. do 16. roku samo w domuBezpośrednio ta sprawa w systemie prawnym nie jest uregulowana. Niemniej ze szwedzkiego Kodeksu rodzinnego (Föräldrarbalken) wynika jasno, że dziecko ma prawo do wykształcenia, opieki i bezpieczeństwa. Rodzice są także odpowiedzialni za spełnianie potrzeb życiowych zatem dziecka samego może się wiązać z zarzutem braku zapewnienia bezpieczeństwa lub sprawowania opieki w niewłaściwy sposób. System świadczeń socjalnychBarnbidragJest to rodzaj ekonomicznej zapomogi przysługującej dzieciom do 16. roku życia, które mieszkają, są zarejestrowane i ubezpieczone (w Försäkringskassan) terytorium Szwecji. Obecnie barnbidrag wynosi 1250 SEK. Ta kwota jest wolna od ma potrzeby wnioskowania o wypłacenie tego rodzaju zapomogi. Pieniądze są przelewane automatycznie na konto jednego (ustalonego wcześniej, najczęściej matki) opiekuna för gymnasiestudieZapomoga wypłacana uczniom szkół średnich. Wynosi ona 1250 SEK miesięcznie. Uczeń otrzymuje pieniądze w okresie nauki, czyli od września do maja. Częściowo kwota jest także wypłacana w czerwcu, jeżeli uczeń nie opuszczał zajęć. Kwota może być uzależniona od liczby godzin spędzonych w szkole, zgodnie z grafikiem tego typu pomocy mają prawo uczniowie uczący się na „pełnym etacie” – „na 100 proc.”. Taką pomoc otrzymuje się do 20. roku życia. Taki rodzaj zapomóg wypłaca CSN (jest to urząd ds. wsparcia ekonomicznego na płaszczyźnie edukacyjnej).Bidrag till de som vill studeraZapomoga dla osób studiujących w Szwecji lub poza granicami kraju. Wysokość zapomogi jest uzależniona od intensywności kursu, programu. Wniosek o tego typu pomoc składamy w dla studentów. Ulega ona zwrotowi po ukończeniu nauki. Aby o nią wnioskować trzeba być zarejestrowanym na danym kursie czy programie. Jest ona oprocentowana. W 2019 roku wysokość oprocentowania wynosiła 0,16 proc. Pożyczki tego typu są udzielane z terminem spłaty do 57. roku SocjalnyZnajduje się w każdej gminie. Świadczy pomoc socjalną na szeroką skalę. Pomoc ta może być dobrowolna lub obligatoryjna. Są prowadzone także familjebehandling (oznacza to coaching rodzinny w szerokim zakresie), które mają na celu zniwelowanie problemu istniejącego w rodzinie. O tego typu pomoc mogą się zgłosić osoby, kiedy w rodzinie stosowana jest przemoc (np. częste kłótnie), występują problemy żywieniowe, dziecko nie chodzi do szkoły ma prawo także zgłosić zawiadomienie do urzędu, że nie chce mieszkać w swoim Socjalny świadczy także pomoc ekonomiczną. Ma możliwość wsparcia finansowego rodzin, które nie posiadają wystarczającego dochodu, aby opłacić czynsz, jedzenie czy kupić potrzebne ubrania lub inne niezbędne rzeczy codziennego Urzędzie socjalnym są także tworzone stödgruppen (grupy wsparcia), gdzie spotykają się osoby mające problem do rozwiązania, np. dotyczące przemocy w która nie ukończyła 21. roku życia, w określonych przypadkach (jeżeli dochodzi np. do działań przestępczych z udziałem dziecka lub młodego człowieka) może liczyć na pomoc osoby, która świadczyć ma specjalne wsparcie, np. przypominać o odrabianiu lekcji, kontrolować, czy dziecko nie chodzi na wagary, z kim się spotyka itd. Taka osoba ma również kontakt z rodzicami małoletniego. KontaktfamiljOsoba/rodzina, które mają na celu wspierać dziecko, poświęcać jemu czas i uwagę. Dziecko może np. u takiej rodziny/osoby spać kilka razy w miesiącu. Na wprowadzenie tego typu wsparcia dla dziecka, które nie ukończyło 15 lat, muszą wyrazić zgodę opiekunowie o tego typu pomoc proszą samotne matki, które nie mają wsparcia ze strony rodziny, bardzo podobnie jak Kontaktfamilj. Problemy wychowawczeZawiadomienie o stosowaniu/przypuszczeniu stosowania przemocy wobec dzieckaKażdy może złożyć zawiadomienie, że dziecku dzieje się krzywda lub że tak tylko przypuszcza. Cały proces jest uregulowany w Socialtjänstlagen (głównie rozdział 14).Pełny tekst ustawy jest dostępny na stronie internetowej: składa się do Urzędu Opieki Społecznej znajdującego się na terenie gminy zamieszkiwanej przez prywatna może złożyć takie zawiadomienie anonimowo i jest do tego etycznie zobowiązana. Niemniej istnieje grupa osób, które mają prawny obowiązek w trybie natychmiastowym poinformować odpowiedni organ podejrzeniach stosowania lub stosowaniu przemocy fizycznej lub psychicznej wobec małoletniego. Osoby, które są zobowiązane ze względu na piastujące stanowiska do złożenia takiego zawiadomienia, czynią to drogą pisemną. Do tej grupy należy personel szkół, przedszkoli, służby zdrowia, urzędnicy socjalni i pracownicy służby zdrowotne dzieciRodzic, którego dziecko ma problemy zdrowotne, np. alergię, astmę, choroby chroniczne lub problemy o podłożu psychicznym, może poprosić swoje lekarza rodzinnego o skierowanie do oddziału dziecięcego „Barn- och ungdomsmedicinska mottagning”. Oddziały te często znajdują się w szpitalach i są wyspecjalizowane w pomocy dzieciom do 17. roku życia. Opieka medyczna jest bezpłatna, dla dzieci posiadających w szkole jest stosunkowo powszechnym zjawiskiem. Jeśli dochodzi do mobbingu dziecka w szkole najpierw należy skontaktować się z nauczycielem i dyrektorem placówki oświatowej, do której uczęszcza dziecko. Jeśli dziecko oraz jego rodzice nie otrzymają odpowiedniej pomocy ze strony szkoły mogą się zgłosić do Urzędu Gminy (Kommun), któremu podlega szkoła lub właściciela szkoły prywatnej, a w ostateczności do „Barn- och elevombudsman” (Rzecznik praw dziecka i ucznia). Więcej informacji: Problemy z prawem System opieki społecznejZakres działania Urzędu Socjalnego w Szwecji jest celem tego typu urzędów jest udzielenie wsparcia oraz pomocy rodzinom, które tego potrzebują w zakresie:doradztwa rodzinnego (częściowo także prawnego, np. potwierdzenie ojcostwa, testy DNA),edukacji,przemocy domowej,Największym „czynnikiem presji” dla rodzin dysfunkcyjnych często jest ustawa LVU („Lag med särskilda bestämmelser om vård av unga”) na podstawie której w trybie natychmiastowym dzieci mogą być zabrane do rodziny zastępczej, jeśli sytuacja w domu zagraża ich życiu lub zdrowiu czy też dysfunkcjonalnemu kwestią jest także to, że dziecko może samodzielnie zgłosić chęć przebywania w rodzinie zastępczej nauczycielowi, lekarzowi czy urzędnikowi socjalnemu. Tego typu sprawy są traktowane niezwykle poważnie, a wymienione osoby mają obowiązek zgłosić taką prośbę do Urzędu Socjalnego, który wszczyna postępowanie w danej sprawach dotyczących pracy urzędów socjalnych niezwykle istotna jest poufność. A dokumenty nierzadko nie są udostępniane nawet urzędom. Jeśli chodzi o wyroki sądowe to mają one charakter oficjalny i są one dostępne dla w Urzędzie SocjalnymJeśli ktoś (dziecko, rodzice, instytucja państwowa, osoba prywatna, szkoła, policja) zgłosi się o wsparcie lub pomoc, czy poinformuje urząd o swoim złym stanie fizycznym lub psychicznym, to odpowiedni urzędnik socjalny, w ramach swoich kompetencji ma prawo wszcząć postępowanie pomocowe w danej dojdzie do zgłoszenia zawiadomienia urzędnik socjalny w pierwszej kolejności kontaktuje się z osobami, które zostały zgłoszone przez osobę trzecią. One mają prawo wiedzieć, że takie zawiadomienie wpłynęło i jaka jest jego urzędnicy socjalni przeprowadzają ocenę sytuacji, czy dalsze postępowanie w sprawie jest potrzebne. Na ocenę stanu faktycznego mają 14 nie ma potrzeby przeprowadzenia postępowania, wtedy dane personalne osób, które zostały zgłoszone przez osoby trzecie, są usuwane z jednak dochodzi do wszczęcia postępowania, to urzędnicy starają się przygotować informacje wspólnie z rodziną, której dotyczy zgłoszenie. Zostaje także przeprowadzona ocena sytuacji pod kątem potrzeb, pomocy, którą może zaproponować urząd dzieciom i ich jest współpraca z urzędnikami i otwartość na znalezienie jak najlepszego dla dzieci/rodziny rozwiązania w danej sprawie. Na tym etapie mogą być organizowane różnego rodzaju spotkania w domu, urzędzie, poradniach. Jest także przeprowadzany szczegółowy wywiad środowiskowy. Telefony do szkół, przedszkoli, przychodni są na porządku zebraniu dokumentów jest wydawana decyzja. Na zakończenie postępowania urząd ma 4 miesiące, ale jeśli występują szczególne przesłanki ten czas może być zakończeniu gromadzenia dokumentacji, ale przed wydaniem decyzji osoba, której ta sprawa dotyczy, ma prawo wglądu do zebranych pamiętać, że podczas tego typu procedur jest bardzo restrykcyjnie przestrzegana sprawa związana z ochroną danych osobowych. Z tego względu np. konsulat nie ma dostępu do dokumentów znajdujących się w danym urzędzie i co dalejPo ogłoszeniu decyzji niezadowolona strona postępowania może się od niej odwołać. Urząd ma obowiązek w tej kwestii udzielić pomocy prawnej. Odwołanie składa się w urzędzie socjalnym, który wydał decyzję, a organem rozpatrującym będzie Förvaltningsrätten (Sąd Administracyjny, jest to sąd I instancji; z kolei drugą instancją będzie Kammarrätt– Sąd Administracyjny II instancji; a na najwyższym szczeblu funkcjonuje Högsta förvaltningsdomstolen – Najwyższy Sąd Administracyjny).Czasami, zgodnie z decyzją wydaną w toku postępowania, dziecko musi zostać przeniesione do rodziny zastępczej. Nie zawsze jest to zgodne z wolą rodziców. W takim przypadku ma zastosowanie specjalne prawodawstwo – ustawa „LVU”, która zawiera specjalne wytyczne dotyczące sprawowania opieki nad dzieckiem. Reguluje ona sprawy przymusowej opieki oraz natychmiastowego przeniesienia dziecka do placówki mogą liczyć na pomoc adwokata z urzędu, jeżeli zgłoszą do urzędu taką Socjalne w Szwecji posługują się specjalnym modelem o nazwie BBIC- Barns behov i centrum. Na jego podstawie oceniane są przez urząd potrzeby dziecka w rodzinie zastępczejSą dwie możliwości umiejscowienia dziecka w rodzinie małoletniego (0-18 lat) za zgodą rodziców,na podstawie słynnej LVU, bez takiej umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej opiera się na dobru dziecka zgodnie z Konwencją o prawach dziecka, która od 2018 r. jest częścią prawodawstwa odwoławczePierwszym kontaktem powinna być barnsekreterare, która jest odpowiedzialna za dziecko, następnie jej to nie będzie satysfakcjonujące, to można zgłosić się do IVO (Inspektionen för vård och omsorg). Jest to organizacja, która kontroluje służbę zdrowia i urzędy o przydzieleniu dziecka do rodziny zastępczej lub jakiejś innej, np. tymczasowej placówki opiekuńczej wydaje urzędnik socjalny. Z kolei o prawnej opiece nad dzieckiem zgodnie z LVU decyduje decyzji wydanej na podstawie LVU można się odwołać do Förvaltningsrätten (1-wsza instancja), Kammarrätten (II instancja) i Högsta förvaltningsdomstol (najwyższy organ odwoławczy). Dostęp do pomocy prawnej Zgodnie ze szwedzkimi przepisami dotyczącymi pomocy prawnej osoba młoda lub posiadająca bardzo niski dochód może się ubiegać o bezpłatną poradę prawną, którą udzielają biura adwokackie lub prawne. Z kolei osoby, których dochód roczny nie przekracza 75 000 SEK, płacą połowę z sumy przewidzianej za tego typu świadczenie. Standardowy koszt pomocy prawnej, opartej na ustawie „rättshjälpslagen” wynosi 1755 SEK za godzinę. W takiej kwocie osoba może uzyskać pomoc tylko kiedy spotkanie dotyczące pomocy prawnej nie przekracza 2 godzin. Podczas takiego spotkania z ekspertem osoba potrzebująca pomocy w zakresie prawa jest instruowana, w jaki sposób ma działać, czego oczekiwać w swojej sytuacji. Taka pomoc może dotyczyć np. rozwodów, podziału masy spadkowej. Ważne jest to, aby przed odbyciem takiego spotkania dojść do porozumienia z prawnikiem, że pomoc będzie udzielana zgodnie z przepisami umieszczonymi w „rättshjälpslagen”. Na stronie internetowej Wydziału Konsularnego Ambasady RP w Sztokholmie znajduje się link do listy prawników posługujących się językiem polskim i wykonywujących zawód prawnika na terenie Szwecji: Pomoc prawna świadczona jest odpłatnie. Średnia stawka wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika to 1000 SEK za godzinę. Osoby, które znajdują się w złej sytuacji finansowej, mogą ubiegać się o pomoc prawnika z urzędu w sprawach prowadzonych na terenie Szwecji. Poniżej znajduje się link do informacji o pomocy prawnej: Pomoc prawna z urzędu Offentligt biträde (obrońca z urzędu) Ten typ pomocy prawnej jest opisany w ustawie Lag (1996:1620) om offentligt biträde. O przyznaniu tego typu bezpłatnej pomocy decyduje sąd lub urząd prowadzący sprawę na wniosek osoby zainteresowanej. Najczęściej na stanowisko pełnomocnika z urzędu powoływani są adwokaci, prawnicy bez aplikacji lub inne osoby posiadające wiedzę w danej dziedzinie, która jest przedmiotem sprawy w sądzie lub urzędzie. Offentlig försvarare (obrońca z urzędu) Z kolei ten rodzaj bezpłatnej pomocy prawnej przysługuje osobie, która jest podejrzana lub oskarżona o popełnienie przestępstwa zagrożonego karą nie mniejszą niż 6 miesięcy pozbawienia wolności. W tego typu sprawach obrońcą jest zawsze prawnik. Målsägandebiträde To jest szczególny tym obrońcy. Jest on przyznawany przez sąd. Taki obrońca przysługuje powodowi (osobie pokrzywdzonej) po wszczęciu śledztwa w sprawie dotyczącej popełnienia przestępstwa np. na tle seksualnym, rozboju, pobicia itd. Gdzie szukać wsparciaKażda osoba, która doświadczyła przemocy domowej, może się zgłosić do gminnego Ośrodka Pomocy Szwecji działa także linia telefoniczna „Kvinnofridslinjen”, gdzie osoby, które doświadczyły przemocy domowej, mogą uzyskać szybką pomoc i wsparcie. Tel.: 020-50 50 50. Telefon działa 24 h na dobę. Krótka informacja jest także umieszczona w języku polskim – prawie każdej szwedzkiej gminie działają również organizacje pozarządowe, które wpierają rodziny doświadczającej różnego rodzaju przemocy domowej. Najpopularniejszą z nich jest „Kvinnojouren” działający na terenie Szwecji od lat 70-tych XX linku są wymienione organizacje, umiejscowione w całej Szwecji, do których można się zgłosić w razie potrzeby: w przypadku przemocy domowejKvinnofridslinjeTelefon zaufania dla kobiet, które doświadczyły przemocy na tle fizycznym (w tym przemocy seksualnej) oraz psychicznym. Telefon działa całą dobę na terytorium całej Szwecji. Telefon jest przeznaczony dla osób bezpośrednio pokrzywdzonych, jak i dla tych, którzy wiedzą, że w ich otoczeniu dochodzi do sytuacji (skrócona wersja z telefonem kontaktowym w j. polskim)KvinnojourOrganizacje, która zajmują się udzielaniem wsparcia kobietom doświadczającym przemocy i ich rodzinom, są często organizacjami non- kontaktowe do wybranych placówek, gdzie można zwrócić się o pomoc na terytorium Szwecji:MalmöMalmö KvinnojourTelefon: 040-30 11 13FemCenter KvinnojourInfolinia: 020-55 55 25SztokholmRoksOrganizacja pozarządowa dla kobiet, dziewcząt oraz ich rodzin (szczególnie dzieci) info@ Hornsgatan 66, 118 21 StockholmLink do wyszukiwarki i listy, gdzie można znaleźć „kvinnojour”najbliżej miejsca swojego 08 – 442 99 30Alla Kvinnors HusOrganizacja non- profit zajmująca się pomocą ofiarom przemocy (dorosłym dzieciom) 08-644 09 20GöteborgKriscentrum för 031-367 93 80 (telefon jest czynny całą dobę, przez cały rok)e-mail: @ dla interesantów: Carl Grimbergsgatan 7, GöteborgW sytuacjach, kiedy potrzebna jest pomoc, zawsze można się zgłosić do Gminnego Urzędu Opieki Społecznej (Socialnämnden).Pomoc bezdomnymPomocom bezdomnym zajmują się w Szwecji Urzędy Socjalne. Nie zawsze one jednak są one w stanie zagwarantować osobom znajdującym się bez mieszkania lokal zastępczy. Jest to utrudnione, jeśli dana osoba nie jest zameldowana w Szwecji i nie posiada szwedzkiego i instytucje zajmujące się problemem bezdomności:SztokholmNattjourenLinia telefoniczna dla osób bezdomnych, które chcą uzyskać informacje na temat noclegowni, czy innego rodzaju opieki oraz dla tych, którzy pragną poinformować o miejscu pobytu osoby bezdomnej, która potrzebuje pomocy.„Nattjouren” współpracuje z innymi organizacjami, które zajmują się problemem bezdomności, takimi jak Stockholms Stadsmissions (Organizacja zajmująca się problemami socjalnymi bezdomnością, migracją i integracją, problemem racjonalnego wykorzystywania jedzenia itp.).Tel.: 020-787860 (telefon jest bezpłatny)Link do strony: (jest możliwość wyboru języka)MalmöSkåne StadsmissionOdpowiednik Stockholms 040-664 22 40e-mail: info@ Stockholms Stadsmissions działający na gruncie chrześcijańskimTelefon: 031-712 12 00e-mail: info@ Najczęstsze nieporozumieniaGłównie nieporozumienia wynikają z odmiennej kultury zachowania. Osoby przybywające do Szwecji często nie znają dokładnie przepisów, regulacji prawnych, a także nigdzie nie zapisanych formalnie zasad społecznych. Odmienna jest również forma ekspresji emocji oraz potrzeba publicznego odkrycia swoich poglądów i zasada spokoju i wyciszenia, jak również unikania sytuacji konfliktowych. Pożądanym jest dążenie do kompromisu i chłodna prezentacja określonych realia w zakresie prawa odnoszącego się np.: do przemocy w rodzinie są znacznie surowsze od realiów polskich, a poziom wrażliwości tutejszego społeczeństwa wobec standardów wychowania dzieci często odbiega od wyniesionego z Polski. Tu znajdziesz pomoc Lista kontaktów w SzwecjiLista prawników posługujących się językiem polskim i wykonywujących zawód prawnika na terenie Szwecji: telefoniczna „Kvinnofridslinjen” – pomoc w przypadkach przemocy domowej Tel.: 020-50 50 50. Telefon działa 24 h na dobę. Krótka informacja w języku polskim: Lista organizacji polonijnych w Szwecji Kongres Polaków w SzwecjiNazwa po szwedzku: Polska Kongressen i SverigeTeren działalności: SzwecjaPrezes: Janusz GórczyńskiAdres: Polska Kongressen i SverigeBox 5025102 41 Stockholm Adres siedziby: Ośrodek Polskich Organizacji Niepodległościowych Östermalmsgatan 75, StockholmTelefon: 08-661 10 06E-mail: office@ Organizacji PolonijnychNazwa po szwedzku: Polska Riksförbundet i SverigeTeren działalności: SzwecjaPrezes: Teresa SygnarekAdres: Polska Riksförbundet i Sverigec/o Teresa SygnarekMölledalsgatan 190212 40 MALMÖTelefon: 0704 93 59 15E-mail: ts@ WWW: Dzieci w sytuacjach kryzysowychNazwa po szwedzku: Glömda Barnen Ideell FöreningTeren działalności: SzwecjaPrezes: Lidia WolfAdres: Brunskogsbacken 21123 71 FarstaTelefon: 070-240 55 89E-mail: glomdabarnen@ WWW: Lista kontaktów w PolsceInstytucjaDane kontaktoweMinisterstwo Spraw ZagranicznychDepartament KonsularnyAdres: Al. Szucha 23, 00-580 WarszawaTelefon: (22) 523-90-00Strona internetowa: (22) 523-94-44E-mail: @ @ SprawiedliwościDepartament Spraw Rodzinnych i NieletnichAdres: Al. Ujazdowskie 11, 00-950 WarszawaTelefon: (22) 239-07-40Strona internetowa: zobaczMinisterstwo Rodziny i Polityki SpołecznejDepartament Polityki RodzinnejAdres: ul. Nowogrodzka 1/3/5, 00‐513 WarszawaTelefon: (22)250-01-08Strona internetowa: (22) 461-60-60E-mail: @ Praw DzieckaAdres: ul. Chocimska 6, 00-791 Warszawa Telefon: (22) 583-66-00Dziecięcy Telefon Zaufania: 800-12-12-12E-mail: rpd@ internetowa: Praw ObywatelskichAdres: Al. Solidarności 77, 00-090 WarszawaTelefon: (22) 551-77-00Infolinia: 800-676-676E-mail: biurorzecznika@ internetowa: Centrum Pomocy RodzinieTelefon: (22) 599-71-20E-mail: sekretariat@ internetowa: Linia(udziela pomocy w zakresie usług rynku pracy i dostępnych świadczeń)Adres: Centrum Informacyjno-Konsultacyjne Służb Zatrudnienia Zielona Linia, ul. Trawiasta 20b, 15-161 BiałystokTelefon: 19524 (Infolinia)E-mail: biuro@ internetowa: Rozwoju Polskiej Edukacji za GranicąAdres: ul. Kielecka 43, 02-530 WarszawaTelefon: (22) 469-11-26E-mail: sekretariat@ internetowa: Ośrodek Interwencji KryzysowejAdres: ul. 6-go Sierpnia 1/5, 02-843 WarszawaTelefon: (22) 855-44-32E-mail: sekretariat@ ośrodków interwencji kryzysowej dla poszczególnych województw: zobaczStowarzyszenie Polski Komitet Narodowy Funduszu Narodów Zjednoczonych na Rzecz Dzieci – UNICEFAdres: ul. Rolna 175 D, 02-729 WarszawaTelefon: (22) 568-03-00E-mail: unicef@ internetowa: telefon dla ofiar przemocy w rodzinie „Niebieska Linia”Telefon: 800-120-002Strona internetowa: zobaczKomitet Ochrony Praw DzieckaAdres: ul. Oleandrów 6, III piętro, 00-629 WarszawaTelefon: (22) 626-94-19E-mail: kopd@ internetowa:

koszty życia w szwecji 2018